Podkarpacka Izba Rolnicza
Start Uchwały Porozumienia Izb
Uchwały Porozumienia Izb Polski Pd-Wsch.


Uchwały Porozumienia PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   

Ustroń, 18-11-2016

Uchwała nr 1/K/2016

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo - Wschodniej

z dnia 18-11-2016 w sprawie wystąpienia do MR i RW o pilne rozwiązanie problemu dostępu rolników do skutecznych i alternatywnych, wobec zakazanych neonikotynoidów, substancji czynnych środków ochrony roślin, niezbędnych w uprawie rzepaku i kukurydzy.

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

Porozumienie Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej wnosi o jak najszybsze  rozwiązanie problemu rolników uprawiających rzepak i kukurydzę, pozbawionych możliwości stosowania neonikotynoidów, wobec braku na naszym rynku równie skutecznych alternatywnych środków ochrony roślin.

Uzasadnienie:

W styczniu 2013 Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności ogłosił, że neonikotynoidy stanowią zagrożenie dla pszczół, a sponsorowane przez przemysł badania naukowe mogły być niewiarygodne. Wprowadzono trzyletni zakaz stosowania pestycydów z grupy neonikotynoidów. W związku z wprowadzonym zakazem, nasi rolnicy uprawiający rzepak i kukurydzę są zmuszeni stosować wielokrotnie na tym samym polu mniej skuteczne, dostępne na naszym rynku środki. Paradoksalnie powoduje to zwiększenie obciążenia środowiska, także w zakresie zagrożenia dla pszczół. Równocześnie z tego powodu znacznie wzrosły koszty produkcji -  3 do 7 razy wzrosną koszty ochrony rzepaku przed szkodnikami jesiennymi w związku z wycofaniem zapraw zawierających neonikotynoidy - wg IOR PIB w Poznaniu. Komisja Europejska zakończyła w 2016 r.  przegląd aktualnych danych naukowych na ten temat a poszczególne kraje członkowskie UE zaczęły we własnym zakresie regulować dostępność do neonikotynoidów. Obecnie czasowe zezwolenie na stosowanie nonikotynoidów w rzepaku posiadają: Dania, Finlandia, Estonia, Litwa i Łotwa oraz Węgry. Na wydanie zezwolenia stosowania neonikotynoidów w rzepaku czeka Anglia. MR i RW nie wyraziło zgody na  udzielenia zezwoleń na stosowanie zapraw z tymi substancjami na terenie Polski, co powoduje spadek konkurencyjności naszego rolnictwa.

Prezes IRO           Prezes LIR            Prezes MIR              Prezes PIR                   Prezes ŚlIR                    Prezes ŚwIR

Herbert Czaja      Piotr Burek           Ryszard Czaicki      Stanisław Bartman           Roman Włodarz             Ryszard Ciźla


Ustroń, 18-11-2016

Uchwała nr 2/K/2016

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2016 w sprawie wystąpienia do MR i RW przeglądu średniookresowego WPR na lata 2014-2020.

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

Porozumienie Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej wnosi o  uwzględnienie podczas przeglądu średniookresowego PROW na lata 2014-2020 (I i II Filar WPR) następujących postulatów, wynikających ze  specyfiki gospodarstw Polski południowo-wschodniej:

  1. regionalizacja PROW
  2. uproszczenie zasad zazielenienia
  3. zmiana zasad płatności z I Filaru WPR w latach 2015-2020 związanych z produkcją w zakresie dotyczącym bydła, tak aby ta płatność przysługiwała, na terenie województw Polski południowo-wschodniej,  rolnikom posiadającym co najmniej 1 sztukę bydła.
  4. zmiana (uproszczenie) zasad przyznawania dotacji z działania 128 PROW („modernizacja”)
  5. zapewnienie realnego rozwoju gospodarstw drobnotowarowych

Uzasadnienie:

Historycznie uwarunkowana specyfika rolnictwa Polski południowo-wschodniej, zwłaszcza duże rozdrobnienie gospodarstw, wymaga odmiennych i zróżnicowanych narzędzi polityki rolnej, w szczególności w zakresie polityki płatności z I Filara WPR i PROW. Problem ten był już podnoszony przez Porozumienie IPPW w uchwałach przesłanych do MRIRW w 2012 roku. Również w trakcie wielomiesięcznych konsultacji projektu PROW na lata 2014-2020 nasze Izby Rolnicze podnosiły kwestię dostosowania projektowanych rozwiązań do specyfiki rolnictwa tego regionu. Częściowo nasze postulaty zostały uwzględnione poprzez wprowadzenie płatności dodatkowej. Jednak w zakresie płatności związanych z produkcją bydła proponowane rozwiązania, ustanawiające próg dostępu od 3 krów, faktycznie należy uznać za dyskryminujące rolników w tej części kraju. W małych gospodarstwach na terenie województw południowo-wschodnich utrzymanie 1-2 krów należy uznać za element podtrzymania tradycji i utrzymania krajobrazu a nawet ochrony środowiska i nie ma związku z sytuacją towarowej produkcji wołowiny i mleka.

Po nałożeniu na rolników obowiązków w zakresie „zazieleniania”, uzgodnionych w 2013 r. przez organy prawodawcze w ramach reformy WPR, a po raz pierwszy wprowadzonych w 2015 r., a także zgodnie z dążeniem Komisji do upraszczania, w miarę możliwości, środków polityki unijnej, Komisja (DG AGRI) przeprowadziła w okresie od 15 grudnia 2015 r. do 8 marca 2016 r. konsultacje społeczne w celu poznania opinii zainteresowanych stron na temat tego, jak zasady zazieleniania funkcjonowały w praktyce w pierwszym roku ich stosowania. Zazielenienie budzi liczne kontrowersje wynikające między innymi z niejed­noznacznie określonych celów, a zarazem ze względu na trudności w oszacowa­niu jego skutków. „Zazielenienie” WPR wymusza przede wszystkim obowiązek dostosowań struktury zasiewów oraz wydzielenia odpowiedniej powierzch­ni ekologicznej (ecological focus area – EFA) w gospodarstwach rolniczych. Wpływać to może na wielkość i strukturę produkcji roślinnej, a tym samym na zmiany w wielkości dochodów rolniczych. W warunkach rolnictwa obszaru Porozumienia, cele środowiskowe, które stoją u podstaw zazielenienia, nie są zagrożone. Paradoksalnie rozdrobniona struktura gospodarstw i relatywnie niższy poziom intensywności produkcji rolnej sprzyja środowisku i bioróżnorodności. W związku z tym aktualne obciążenia wynikające z zasad zazielenienia są zbyt uciążliwe dla rolników i nieproporcjonalne. Porozumienie wspiera także ustalenia i wnioski COPA-COGECA w tym zakresie.

W zakresie działań inwestycyjnych (”twardych”) PROW Porozumienie widzi konieczność zmiany zasad przyznawania tych dotacji z uwzględnieniem specyfiki i potrzeb obszaru rolniczego Polski południowo-wschodniej. W tej sprawie Porozumienie wypowiadało się już we wcześniejszych wystąpieniach. Obecne zasady wsparcia np. z działania „Inwestycje w gospodarstwach rolnych” praktycznie eliminują mniejsze gospodarstwa, głównie ze względu na kryterium progu wielkości ekonomicznej. Równocześnie obserwujemy nikłe zainteresowanie działaniami PROW związanymi z przekazaniem gospodarstwa. Oznacza to, że obecne kierunki wsparcia gospodarstw z PROW wymagają regionalizacji i dostosowania zasad do specyfiki lokalnej. PROW na terenie Polski południowo-wschodniej powinien wspierać realny rozwój małych i średnich gospodarstw.

Prezes IRO           Prezes LIR            Prezes MIR              Prezes PIR                   Prezes ŚlIR                    Prezes ŚwIR

Herbert Czaja      Piotr Burek           Ryszard Czaicki         Stanisław Bartman         Roman Włodarz           Ryszard Ciźla



Ustroń, 18-11-2016

Uchwała nr 3/K/2016

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2016 w sprawie wystąpienia do MR i RW o podjęcie rozmów z Ministrem Środowiska o pilne rozwiązanie problemu nadmiernej populacji gatunków dzikich zwierząt, zagrażających żywotnym interesom rolnictwa i leśnictwa. Wnosimy też o rozszerzenie listy gatunków łownych o krukowate, wilka.

W naszym kraju w ostatnich latach obserwuje się stały, znaczący wzrost populacji dzikich zwierząt, które coraz śmielej wkraczają na grunty uprawne i niszczą uprawy i zasiewy. Duże szkody w uprawach rolnych wyrządzane są przede wszystkim przez zwiększające się populacje jeleniowatych, dzików, łosi, bobrów czy ptaków krukowatych. W hodowlach stawowych zagrożeniem żywotności hodowli ryb są kormorany, czaple, wydry, norki. W produkcji zwierzęcej, zwłaszcza na południu kraju, obserwujemy coraz większe straty spowodowane przez wilki. Zwiększona populacja powoduje wypieranie z dotychczasowych siedlisk osobników danego gatunku na tereny coraz bliższe człowiekowi. Jest to podstawą powstawania dużych strat wśród producentów rolnych posiadających najczęściej pola uprawne w bezpośredniej styczności z lasem.

Coraz więcej gospodarstw rolnych uznaje szkody wyrządzane przez dzikie zwierzęta jako ważny czynnik ograniczający swobodę podejmowania decyzji i wpływający na wielkość i opłacalność produkcji. W niektórych przypadkach szkód, zwłaszcza w gospodarstwach z dużą ilością użytków zielonych, można mówić nawet o zagrożeniu bytu ekonomicznego gospodarstwa. Według art. 5 Konstytucji Rzeczpospolita Polska strzeże dziedzictwa narodowego i zapewnia ochronę środowiska, kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju. Nie ulega wątpliwości, że do dziedzictwa narodowego należy otoczenie przyrodnicze wraz z fauną i florą. W tym rozumieniu Konstytucja zrównuje dzikie zwierzęta z takimi dobrami w sensie ochrony prawnej jak: niepodległość, suwerenność i nietykalność

terytorialna. Te argumenty są wykorzystywane przez środowiska zainteresowane pasywnym podejściem do kwestii regulacji populacji dzikich zwierząt a negatywne tego skutki dotykają rolników i leśników. Obecnie sytuacja w niektórych rejonach województw południowych w zakresie nadmiernej populacji dzikich zwierząt, w tym także zwierząt łownych, jest krytyczna. Prawo Łowieckie i Ustawa o ochronie przyrody dają teoretycznie możliwości podejmowania przez marszałków i starostów decyzji o redukcji populacji, jednak takich decyzji nikt nie chce podejmować, najczęściej z braku wiarygodnych i udokumentowanych przesłanek. Biorąc pod uwagę pilność problemu, wskazanym byłby przegląd rozporządzeń wykonawczych do ww. ustaw i dokonanie zmian umożliwiających realny wpływ na liczebność populacji dzikich zwierząt zagrażających rolnictwu, gospodarce stawowej i leśnictwu.

Prezes IRO           Prezes LIR            Prezes MIR              Prezes PIR                   Prezes ŚlIR                    Prezes ŚwIR

Herbert Czaja      Piotr Burek           Ryszard Czaicki     S tanisław Bartman            Roman Włodarz            Ryszard Ciźla



Ustroń, 18-11-2016

Uchwała nr 4/K/2016

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2016 w sprawie ochrony działalności rolniczej, zgodnie z konstytucyjną zasadą zrównoważonego rozwoju, w związku  działaniami gmin przy uchwalaniu studiów zagospodarowania przestrzennego oraz planów zagospodarowania przestrzennego.

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

1. wnosimy o wprowadzenie zmian w ustawie o planowaniu przestrzennym, zobowiązujących Rady Gmin do wprowadzania do Studiów zagospodarowania przestrzennego oraz do Planów zagospodarowania przestrzennego klauzul ochrony historycznych praw rolników związanych z prowadzeniem działalności  rolniczej na danym obszarze gminy,

2. wnosimy o ograniczenie ustawowe roszczeń sąsiedzkich wobec gospodarstw rolnych, przez osoby nie związane z rolnictwem, osiedlające się w pobliżu historycznie działających gospodarstw rolnych

Uzasadnienie:

W aktualnym stanie prawnym nie zapewnia się ochrony praw nabytych (historycznych) rolników prowadzących gospodarstwa rolne, zwłaszcza z produkcją zwierzęcą, w sytuacji przeznaczania i wyłączania z produkcji rolnej dużych obszarów gruntów rolnych. Rady Gmin przeznaczają w planach zagospodarowania przestrzennego coraz więcej gruntów rolnych na inne cele, zwłaszcza pod budownictwo jednorodzinne, nie licząc się ze skutkami społecznymi i ekonomicznymi dla rolników prowadzących produkcję w sąsiedztwie. Znane są bardzo liczne przypadki nękania rolników przez tzw. inwestorów, którzy czują się bezkarni w eskalowaniu roszczeń wobec sąsiadów-rolników, np. w związku z uciążliwością zapachową, praca maszyn i ciągników na polach, korzystania z dróg gminnych. Dla tych działań – w majestacie prawa – są wykorzystywane organy gmin a także inspekcje państwowe. W wielu przypadkach uciążliwe i wielokrotne kontrole na wniosek „inwestorów” prowadzą do likwidacji produkcji a nawet zaprzestania produkcji. Rolnicy odczuwają to jako dyskryminacje. Równocześnie w tzw. starych krajach UE prawa nabyte rolników są nie tylko szanowane ale też prawnie usankcjonowane.

Porozumienie nie jest przeciwne, co do zasady,  przeznaczaniu gruntów rolnych na cele nierolnicze, biorąc pod uwagę interes społeczny. Jednak w celu ochrony zasad sprawiedliwości społecznej należy chronić działalność rolniczą na obszarach wiejskich, co jest także celem WPR. Konieczne jest ustawowe zobowiązanie wprowadzania do zapisów PZP i Studiów klauzul chroniących działalność rolniczą. tzw. inwestorzy na terenach wiejskich powinni podejmować decyzje ze świadomością praw i obowiązków, także w zakresie respektowania historycznych praw nabytych.

Prezes IRO           Prezes LIR            Prezes MIR              Prezes PIR                   Prezes ŚlIR                    Prezes ŚwIR

Herbert Czaja      Piotr Burek           Ryszard Czaicki       Stanisław Bartman         Roman Włodarz              Ryszard Ciźla


Ustroń, 18-11-2016

Uchwała nr 5/K/2016

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2016 w sprawie postulowanych zmian prawnych, w związku z Ustawą z dnia 14 kwietnia 2016 r. o wstrzymaniu sprzedaży nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

W związku z dotychczasowymi  doświadczeniami Izb Rolniczych biorących udział w Społecznych Radach przy oddziałach terenowych ANR oraz związku z  opiniowaniem wniosków  w sprawie udzielania zgody na zakup gruntów rolnych nienależących do zasobu ANR, Porozumienie widzi potrzebę wprowadzenia zmian:

1. W ustawie z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 1014, 1433 i 1830 oraz z 2016 r. poz. 50) wprowadzić zapisy o zasadach powoływania Społecznych Rad przy Oddziałach Terenowych ANR – w celu właściwego ich umocowania prawnego, alternatywnie wprowadzić jednoznaczne zapisy o delegacji Prezesa (Dyrektora Oddziału) do powołania tych Rad; obecne umocowanie Rad Społecznych zarządzeniem Prezesa (Dyrektora OT ANR) jest bardzo słabe wobec wagi i znaczenia opinii wydawanych przez te Rady w związku z realizacją ww. Ustawy

2. W ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2012 r. poz. 803) w art. 2a pkt. 4:

-  wprowadzić zapis o jednolitych wytycznych co do wydawania przez Izby Rolnicze (i inne podmioty) rękojmi należytego prowadzenia działalności rolniczej; alternatywnie wprowadzić zapisy o delegacji dla MR i RW w sprawie wydania rozporządzenia w tym względzie;

- w art. 1a pkt. 2) – wprowadzić powierzchnię „1 ha”;  Porozumienie widzi potrzebę  podniesienia progu ograniczeń zbywania gruntów rolnych o powierzchni mniejszej niż 1 ha dla przypadków sprzedaży gruntów rolnych, zwłaszcza z siedliskami na tych gruntach, na glebach słabych, w trudnych warunkach gospodarowania i w przypadkach, gdy ze względu na uwarunkowania lokalne tych gruntów nie ma możliwości (nie ma chętnych) zbycia ich na rzecz rolników indywidualnych.

Prezes IRO           Prezes LIR            Prezes MIR              Prezes PIR                   Prezes ŚlIR                    Prezes ŚwIR

Herbert Czaja      Piotr Burek           Ryszard Czaicki      Stanisław Bartman          Roman Włodarz             Ryszard Ciźla


Ustroń, 18-11-2016

Uchwała nr 6/K/2016

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2016 w sprawie ograniczenia importu zbóż oraz w związku z ASF

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

Porozumienie popiera wniosek Zarząd KRIR z dnia 27 października 2016 r. do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o wprowadzenie zakazu importu zbóż z Ukrainy.


Prezes IRO           Prezes LIR            Prezes MIR              Prezes PIR                  Prezes ŚlIR                    Prezes ŚwIR

Herbert Czaja      Piotr Burek           Ryszard Czaicki     Stanisław Bartman         Roman Włodarz             Ryszard Ciźla

 

 

 

Szczyrk, 22-03-2013

Uchwała nr 1/K/2013

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 22-03-2013 o stanowisku w sprawie regionalizacji Wspólnej Polityki Rolnej w okresie programowania 2014-2020 dla obszaru Polski południowo-wschodniej.

 

Na podstawie § 2  Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

Porozumienie Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej,

  • biorąc pod uwagę zapisy dokumentu Report on the Contribution..., 2010, s. 13, 15 w sprawie postulatów dotyczących regionalizacji polityki rozwoju obszarów wiejskich prowadzonej w ramach WPR,
  • biorąc pod uwagę zapisy projektu ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) KOM(2011) 627 – art. 7,  art. 8 pkt. 1, art. 55 oraz Załącznik III,
  • biorąc pod uwagę zapisy DOKUMENTU ROBOCZEGO Komisji Zasobów Naturalnych (NAT) NAT-V-016 „WNIOSKI LEGISLACYJNE DOTYCZĄCE REFORMY WSPÓLNEJ POLITYKI ROLNEJ I ROZWOJU OBSZARÓW WIEJSKICH PO 2013 R.” ,
  • biorąc pod uwagę ustalenia tzw. Memoriału Racławickiego przyjętego przez przedstawicieli komisji rolnictwa sejmików wojewódzkiej, wojewódzkich izb rolniczych, MRiRW oraz środowisk naukowych, i innych instytucji rolniczych funkcjonujących na terenie województw: małopolskiego, podkarpackiego, lubelskiego, śląskiego i świętokrzyskiego,
  • biorąc pod uwagę ustalenia  Konferencji naukowej Pt. „Założenia regionalizacji Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2014-2020” Szczyrk, 20-22 marca 2013 roku,

wnioskuje o wprowadzenie regionalizacji II Filaru WPR na lata 2014-2020 dla obszaru Polski południowo-wschodniej obejmującego województwa lubelskie, podkarpackie, małopolskie, świętokrzyskie, śląskie i opolskie.

W toku dyskusji zmierzającej do wypracowania wspólnego stanowiska dotyczącego kształtu przyszłej Wspólnej Polityki Rolnej, uczestnicy Porozumienia jednoznacznie opowiedzieli się za przyjęciem dla  PROW 2014-2020 jednolitego programu dla całego terytorium kraju, zgodnie z art. 7 ust. 2 dokumentu KOM(2011) 627  z równoczesnym wyodrębnieniem podprogramów tematycznych, określonych zgodnie z art. 8  ust.  1 b) oraz ust. 1 c) dokumentu KOM(2011) 627, który będzie uwzględniał specyfikę rolnictwa sześciu województw Polski południowo-wschodniej.

Porozumienie, mając na uwadze podnoszony przez KE postulat konieczności uproszczenia II filaru PROW na lata 2014-2020, wnosi o wyodrębnienie tylko 2 podprogramów tematycznych, spośród 4 wymienionych w art. 8 ww. dokumentu, uznając je za najbardziej odpowiadające potrzebom potencjalnie dużej liczbie beneficjentów na tym obszarze.

1. W zakresie podprogramu tematycznego pt.  „małe gospodarstwa rolne o których mowa w art. 20 ust. 2 akapit trzeci” i zgodnie z Załącznikiem III dokumentu KOM(2011) 627 proponuje się następujące środki i operacje (działania), przy założeniu, że „małe gospodarstwo rolne”, do czasu ustalenia definicji dla tej kategorii (Wsparcia na mocy ust. 1 lit. a) pkt (iii) udziela się małym gospodarstwom zgodnie z definicją ustaloną przez państwa członkowskie - art. 20 ust. 2 akapit trzeci.), to gospodarstwo o powierzchni nie większej niż średnia powierzchnia gospodarstw z 6 województw Polski południowo-wschodnich:

a) Pomoc na założenie nowego przedsiębiorstwa na rzecz rozwoju małych gospodarstw – proponuje się przyjęcie założeń zbliżonych do działania 311 „Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej PROW 2007-2013 z  następującymi, podstawowymi założeniami:

  • - uwzględnienie w zakresie działań objętym wsparciem rodzajów działalności (PKD) szerokiego zakresu przetwórstwa rolno-spożywczego, umożliwiającego realizację postulatów KE w aspekcie wsparcia horyzontalnej i wertykalnej współpracy między podmiotami łańcucha dostaw oraz wsparcie działań promocyjnych w kontekście lokalnym dla katalizacji racjonalnego gospodarczo rozwoju krótkich łańcuchów dostaw, rynków lokalnych i lokalnych łańcuchów żywnościowych,
  • - uwzględnienie w zakresie działań objętym wsparciem wielu rodzajów działalności (PKD) działalności związanej z OZE,
  • - przyjąć minimalną podstawową kwotę jednorazowego wsparcia dla tego środka na poziomie 10 tys. zł  a dla działalności związanej z przetwórstwem rolno-spożywczym na poziomie 20 tys. zł,
  • - przyjąć możliwość wsparcia dla małych gospodarstw na rzecz organizowania wspólnych procedur pracy i wspólnego korzystania z pomieszczeń i w celu pomocy w osiągnięciu rentowności ekonomicznej,
  • - przyjąć maksymalne, zwiększone stawki wsparcia określone w Załączniku I do ww. dokumentu,

- przyjąć założenie łączenia w małym gospodarstwie kilku rodzajów wsparcia z I i II Filaru, zgodnie z art. 9 ust. 1 c) ww. dokumentu,

b) Inwestycje w środki trwałe - proponuje się przyjęcie założeń zbliżonych do działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych" PROW 2007-2013 z  następującymi, podstawowymi założeniami:

  • - przyjąć minimalną podstawową kwotę jednorazowego wsparcia dla tego środka na poziomie 10 tys. zł,
  • - nie stosować kryterium wielkości ekonomicznej jako progu wejścia natomiast przyjąć fakultatywnie kryteria czynnej produkcji albo „aktywnego rolnika” zdefiniowanych specyficznie dla małych gospodarstw,
  • - zastosować preferencje dla małych gospodarstw dla odtworzenia (uruchomienia) lub rozwoju produkcji zwierzęcej w dostosowaniu do warunków lokalnych, także w powiązaniu z innymi środkami Filaru I i II,
  • - przyjąć maksymalne, zwiększone stawki wsparcia określone w Załączniku I do ww. dokumentu,

c) Współpraca

  • – proponuje się wsparcie zgodnie z art. 36 ust. 2 ww. dokumentu polegające na tworzeniu powiązań pomiędzy małymi gospodarstwami w zakresie współpracy z odbiorcami produktów rolnych, promocji sprzedaży bezpośredniej i lokalnej oraz odnawialnych źródeł energii (OZE) oraz na rzecz małego przetwórstwa rolno-spożywczego, także w powiązaniu z małymi gospodarstwami korzystającymi ze wsparcia określonego w pkt. a), b), d), e)
  • - przyjąć maksymalne, zwiększone stawki wsparcia określone w Załączniku I do ww. dokumentu

d) Inwestycje w działalność pozarolniczą – proponuje się przyjęcie założeń zbliżonych do działania 312 „Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw PROW 2007-2013 z  następującymi, podstawowymi założeniami:

  • - uwzględnienie w zakresie działań objętym wsparciem rodzajów działalności (PKD) szerokiego zakresu przetwórstwa rolno-spożywczego, umożliwiającego realizację postulatów KE w aspekcie wsparcia horyzontalnej i wertykalnej współpracy między podmiotami łańcucha
  • dostaw oraz wsparcie działań promocyjnych w kontekście lokalnym dla katalizacji racjonalnego gospodarczo rozwoju krótkich łańcuchów dostaw, rynków lokalnych i lokalnych łańcuchów żywnościowych,
  • - uwzględnienie w zakresie działań objętym wsparciem wielu rodzajów działalności (PKD) działalności związanej z OZE, w zakresie
  • - przyjąć maksymalne, zwiększone stawki wsparcia określone w Załączniku I do ww. dokumentu,

e) Leader – przyjąć założenie fakultatywnego i równoległego  wprowadzania w schematach j.w. i realizowanego przez LGD z dodatkowymi kryteriami wspierającymi rozwój lokalny w dostosowaniu do specyfiki małych gospodarstw, ze szczególnym uwzględnieniem „Współpracy”

2. W zakresie podprogramu tematycznego „obszary  górskie, o których mowa w art. 33 ust. 2” i zgodnie z Załącznikiem III dokumentu KOM(2011) 627

a) Płatności z tytułu obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami

- należy ustalić na nowo i jednoznacznie, zgodnie z art. 36 ww. dokumentu, obszary górskie kwalifikujące się do płatności, ponieważ obecna klasyfikacja ONW w Polsce jest nieprecyzyjna i nieadekwatna (obecnie do obszarów górskich ONW zalicza się gminy i obręby ewidencyjne, w których ponad połowa użytków rolnych znajduje się na wysokości powyżej 500 m n.p.m, co jest kryterium zbyt ostrym; Porozumienie Izb Polski Południowo-Wschodniej wnosi o przyjęcie rozwiązania tzw. Ustawy Górskiej, której projekt został zarzucony przez wejściem Polski do UE jako podstawy do prowadzenia właściwej polityki rozwoju obszarów górskich, co byłoby zgodne z Rozporządzeniem Rady nr 1257/99, w sytuacji gdy w UE nadal nie ma ustalonych jednolitych kryteriów definiowania kwalifikowalnych obszarów górskich a Agenda terytorialna UE na lata 2007-2011 wskazała, że należy mobilizować potencjał (obszarów górskich), aby sprzyjać ich trwałemu wzrostowi gospodarczemu oraz tworzeniu miejsc pracy, tak jak zakłada to Strategia Lizbońska),

  • - należy wprowadzić dopłaty dla gospodarstw górskich realizujących postulat kontynuowania, utrzymywania działalności rolniczej (efektywnej a nie pozornej aktywności – szczególnie w zakresie produkcji zwierzęcej przeżuwaczy, niezależnie (równolegle) od realizowanych w ramach SAPS dopłat do przeżuwaczy na zasadach dotychczasowych i bez degresji absolutnej w zakresie określonym dla tych płatności (płatności za pierwsze, określone ilości zwierząt w stadzie, niezależnie od wielkości stada w gospodarstwie),
  • - w sytuacji, gdy płatności określone w art. 32 ust. 3 są określane wg kryterium powierzchniowego, proponuje się stosowanie stymulacji utrzymania lub odtworzenia produkcji zwierzęcej na tych obszarach w powiązaniu z obciążeniem DJP na 1 ha, np. 0,4 DJP/ha,
  • - w sytuacji, gdy zwiększone płatności określone w art. 32 ust. 3 są uwarunkowane zapisami w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich, Porozumienie wnosi o uzasadnienie tych postulatów w tym programie,
  • - należy powiązać kryterium płatności dla  tego środka z celami realizowanymi w innych środkach (działaniach) na obszarach górskich, np. płatności rolno-środowiskowe, Leader, w zakresie zachowania krajobrazu wsi, rolniczego budownictwa regionalnego, tradycji pasterskiej itp. z progresywnym systemem wartościowania i silnym elementem stymulującym, tak aby łączna kwota płatności w gospodarstwach górskich była atrakcyjna ekonomicznie w relacji do przeciętnych kosztów utrzymania, minimum równowartość 2000€ rocznie na gospodarstwo,

 

b) Współpraca

– proponuje się wsparcie zgodnie z art. 36 ust. 2 ww. dokumentu polegające na tworzeniu powiązań pomiędzy gospodarstwami w zakresie współpracy z odbiorcami produktów rolnych, promocji sprzedaży bezpośredniej i lokalnej oraz odnawialnych źródeł energii (OZE), wspólnego podejścia do projektów środowiskowych i ciągłych praktyk w zakresie ochrony środowiska oraz na rzecz małego przetwórstwa rolno-spożywczego, także w powiązaniu z małymi gospodarstwami korzystającymi ze wsparcia określonego w pkt. a), b), c), d),

  • - przyjąć maksymalne, zwiększone stawki wsparcia określone w Załączniku I do ww. dokumentu

b) Inwestycje w środki trwałe - proponuje się przyjęcie założeń zbliżonych do działania 121 "Modernizacja gospodarstw rolnych" PROW 2007-2013 z  następującymi, podstawowymi założeniami:

  • - przyjąć minimalną podstawową kwotę jednorazowego wsparcia dla tego środka na poziomie 10 tys. zł,
  • - nie stosować kryterium wielkości ekonomicznej jako progu wejścia natomiast przyjąć fakultatywnie kryteria czynnej produkcji albo „aktywnego rolnika” zdefiniowanych specyficznie dla gospodarstw na obszarach górskich,
  • - zastosować preferencje dla gospodarstw na obszarach dla odtworzenia (uruchomienia) lub rozwoju produkcji zwierzęcej w dostosowaniu do warunków lokalnych, także w powiązaniu z innymi środkami Filaru I i II, w celu wykorzystania naturalnego potencjału paszowego i przeciwdziałaniu sukcesji leśnej,
  • - przyjąć maksymalne, zwiększone stawki wsparcia określone w Załączniku I do ww. dokumentu,

c) Rozwój gospodarstw rolnych i działalności gospodarczej na obszarach wiejskich – proponuje się przyjęcie założeń zbliżonych do działania 311 „Różnicowanie w kierunku działalności nierolniczej PROW 2007-2013 z  następującymi, podstawowymi założeniami:

  • - uwzględnienie w zakresie działań objętym wsparciem rodzajów działalności (PKD) szerokiego zakresu przetwórstwa rolno-spożywczego, umożliwiającego realizację postulatów KE w aspekcie wsparcia horyzontalnej i wertykalnej współpracy między podmiotami łańcucha dostaw oraz wsparcie działań promocyjnych w kontekście lokalnym dla katalizacji racjonalnego gospodarczo rozwoju krótkich łańcuchów dostaw, rynków lokalnych i lokalnych łańcuchów żywnościowych,
  • - uwzględnienie w zakresie działań objętym wsparciem wielu rodzajów działalności (PKD) działalności związanej z OZE,
  • - przyjąć minimalną podstawową kwotę jednorazowego wsparcia dla tego środka na poziomie 10 tys. zł  a dla działalności związanej z przetwórstwem rolno-spożywczym na poziomie 20 tys. zł,
  • - przyjąć możliwość wsparcia dla gospodarstw na obszarach górskich na rzecz organizowania wspólnych procedur pracy i wspólnego korzystania z pomieszczeń i w celu pomocy w osiągnięciu rentowności ekonomicznej,
  • - przyjąć maksymalne, zwiększone stawki wsparcia określone w Załączniku I do ww. dokumentu,

- przyjąć założenie łączenia w gospodarstwie kilku rodzajów wsparcia z I i II Filaru, zgodnie z art. 9 ust. 1 c) ww. dokumentu,

d) Leader – przyjąć założenie fakultatywnego i równoległego  wprowadzania w schematach j.w. i realizowanego przez LGD z dodatkowymi kryteriami wspierającymi rozwój lokalny w dostosowaniu do specyfiki gospodarstw górskich, ze szczególnym uwzględnieniem „Współpracy”

Opracowanie: Roman Włodarz

Prezes IRO       Prezes LIR         Prezes MIR               Prezes PIR           Prezes ŚlR           Prezes ŚIR

 

H. Czaja         R. Jakubiec          R. Czaicki                S. Bartman          R. Włodarz             R. Ciźla

 

 

 

Ustroń, 18-11-2011

Uchwała nr 1/K/2011

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2011 o stanowisku w sprawie Wspólnej Polityki Rolnej w okresie programowania
2014-2020
.

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Rządu RP poprzez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

Porozumienie Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej wyraża głębokie zaniepokojenie skutkami, jakie może dla naszych rolników przynieść realizacja proponowanych kierunków Reformy WPR do 2020 roku. Obawy budzą w szczególności:

  1. Wbrew wcześniejszym zapowiedziom o wyrównaniu poziomu wsparcia bezpośredniego, proponowane zmiany są wręcz symboliczne (+2.75%) a w sytuacji kryzysu ekonomicznego i groźby narastającej w następnych latach inflacji, może to spowodować dla naszych rolników realny spadek wsparcia bezpośredniego. Pogorszy to i tak już niekorzystne relacje konkurencyjne naszego rolnictwa w UE.
  2. Proponowane tzw. uproszczenie WPR jest iluzoryczne a po analizie szczegółowej, można postawić tezę o  wzroście skomplikowania procedur. W szczególności negatywnie oceniamy plan wprowadzenia dodatkowych obowiązków, jak prowadzenia co najmniej 3 upraw w gospodarstwie, wprowadzenie kryterium aktywnego rolnika, w sytuacji, gdy nie ma możliwości wiarygodnego określenia dochodów w gospodarstwie, tzw. zazielenienie itd. – już tylko te zmiany mogą spowodować faktyczne ograniczenie przepływu środków finansowych dla naszego rolnictwa w wyniku zaostrzenia kontroli administracyjnej i zniechęcania rolników do występowania o pełne wsparcie bezpośrednie.
  3. Pozytywnie oceniamy samą inicjatywę wprowadzenia płatności zryczałtowanych dla małych gospodarstw, jednak jest to tylko ocena wstępna, ponieważ brak informacji szczegółowych o tym rozwiązaniu w kontekście jego wpływu na sytuację gospodarstw drobnotowarowych na terenie województw południowo-wschodnich.
  4. Negatywnie oceniamy propozycję likwidacji kwotowania mleka w 2015 roku i cukru w 2016 r.,  uznając, że pogorszy to sytuację  konkurencyjną całego sektora mlecznego i może spowodować załamanie produkcji mleka i buraków cukrowych.
  5. Negatywnie oceniamy propozycje zmian w systemie wsparcia grup producentów owoców i warzyw.
  6. Negatywnie oceniamy propozycje zmian  w wyznaczaniu ONW, uznając, że w warunkach polskich będzie to prowadziło do utraty wsparcia przez znaczą liczbę rolników, zwłaszcza na terenach województw południowo-zachodnich.
  7. Negatywnie oceniamy likwidację rent strukturalnych, które w warunkach rozdrobnionego rolnictwa województw południowo-wschodnich spełniały ważną role aktywizującą przemiany strukturalne, zwłaszcza w powiązaniu ze wsparciem w ramach „Młody Rolnik”.

 

Prezes IRO             Prezes LIR              Prezes MIR            Prezes PIR              Prezes ŚlIR             Prezes ŚwIR

 

H. Czaja       R. Jakubiec                     R. Czaicki              S. Bartman               R. Włodarz                R. Ciźla

 

Ustroń, 18-11-2011

 

Uchwała nr 2/K/2011

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2011 r. w sprawie pilnego podjęcia prac nad zmianą ustawy
o Izbach Rolniczych

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Rządu RP poprzez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

 

Obecnie obowiązująca Ustawa o Izbach Rolniczych, z 1995 roku, została uchwalona w zupełnie innej niż współczesna rzeczywistości ekonomiczno-politycznej i wymaga fundamentalnych zmian. Dalsze funkcjonowanie Izb Rolniczych na gruncie tej ustawy jest coraz częściej postrzegane przez naszych członków jako zagrożenie zapaścią ekonomiczną, uwiądem organizacyjnym, mogące skończyć się marginalizacją  społeczną i polityczną Izb. Oznaki tych zagrożeń pojawiły się m.in. przed ostatnimi wyborami do Izb.

Najważniejszą jednak przesłanką zmian było i nadal pozostaje wejście Polski do Unii Europejskiej, co spowodowało niezwykłe w układzie historycznym przyśpieszenie przemian rolnictwa i obszarów wiejskich. Izby Rolnicze – najważniejsza organizacja reprezentująca polskich rolników – którym obecnie obowiązująca Ustawa dała wiele kompetencji i niewiele uprawnień, stają się w tej sytuacji coraz częściej biernym obserwatorem, a co najwyżej komentatorem tych przemian.

Konieczne jest podjęcie rzeczowej dyskusji na wielu płaszczyznach o roli Izb i podjęcie inicjatywy ustawodawczej w celu przywrócenia Izbom właściwego i należnego im miejsca na polskiej wsi, tak jak to miało miejsce w okresie międzywojennym i tak, jak to jest w „starych” krajach UE. Na gruncie obowiązującej Ustawy o izbach rolniczych, Izby nie mają prawa inicjatywy ustawodawczej – a takie uprawnienia nasze izby miały w okresie międzywojennym – dlatego konieczne jest podjęcie tej inicjatywy przez Rząd, jako najszybszej ścieżki legislacyjnej. Porozumienie Izb Polski Południowo-Wschodniej deklaruje pełną współpracę i pomoc przy opracowaniu projektu nowej Ustawy o izbach rolniczych.

  1. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

 

Prezes IRO   Prezes LIR   Prezes MIR  Prezes PIR    Prezes ŚlIR  Prezes ŚwIR

 

H. Czaja   R. Jakubiec     R. Czaicki    S. Bartman    R. Włodarz    R. Ciźla

Ustroń, 18-11-2011

 

Uchwała nr 3/K/2011

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2011 o stanowisku w sprawie proponowanego zwrotu akcyzy za
paliwo rolnicze w 2012 roku.

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

W związku z pogarszającą się sytuacja dochodową naszych rolników, w kontekście złożonych przez Rząd propozycji wysokości kwoty zwrotu akcyzy za paliwo rolnicze w 2012 roku, Porozumienie wyraża dezaprobatę dla tej propozycji i wnosi o przyjęcie maksymalnych, zgodnych z prawodawstwem UE, kwot tego zwrotu. Akcyza na ON wzrośnie w 2012 r. z 1048 zł do 1196 zł na 1000 litrów. Zatem podwyżka wyniesie 148 zł, czyli ok. 0,15 zł na litr paliwa. Z kolei opłata paliwowa wzrośnie z 239,84 zł do 249,92 zł, czyli o 10,44 zł. Oznacza to podwyżkę o ok. 1 grosz na litr paliwa. Łącznie wzrost akcyzy i opłaty paliwowej spowoduje wzrost ceny ON przynajmniej o 19 groszy z VAT-em.

Projekt rozporządzenia Rady Ministrów zakłada, że stawka zwrotu na 1 litr oleju wzrośnie w 2012 roku o 10 gr - z 0,85 zł do 0,95 zł. Oznacza to pogorszenie sytuacji ekonomicznej naszych rolników.

Porozumienie stoi na stanowisku, aby akcyza na paliwo rolnicze była zwracana od 2012 roku w 100 procentach.

Niezależnie od tego porozumienie popiera wniosek Krajowej Rady Izb Rolniczych z dnia …….w sprawie zróżnicowania ilości ON na 1 ha w zależności od specyfiki produkcji danego gospodarstwa.

Prezes IRO          Prezes LIR              Prezes MIR           Prezes PIR               Prezes ŚlIR              Prezes ŚwIR

 

H. Czaja            R. Jakubiec              R. Czaicki           S. Bartman             R. Włodarz                     R. Ciźla

 

Ustroń, 18-11-2011

 

Uchwała nr 4/K/2011

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2011w sprawie wystąpienia do MRiRW o podjęcie działań na rzecz ratowania małych ubojni lokalnych oraz ułatwienia sprzedaży bezpośredniej.

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

Porozumienie Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej zwraca się o podjęcie działań mających na celu zahamowanie likwidacji małych zakładów zajmujących się ubojem trzody, bydła oraz przetwórstwem branży mięsnej.

Realizacja Instrukcji GLW Nr GIWhig. 500/3/08 z dnia 20.03.08, w wyniku której wszystkie ubojnie mięsa czerwonego, które nie dostosują się do dnia 31.12.2009r. do wymogów eksportowych, spowodowała, że musiały zaprzestać działalności. Natomiast zakłady przetwórcze o zdolności przerobowej do 4 ton tygodniowo mogły jeszcze funkcjonować na rynku krajowym po 31.12.2009 r., ale wymogi wobec nich też są znacznie większe. Małe ubojnie oraz zakłady przetwórcze działające zwykle na terenie gminy czy powiatu uzupełniają i urozmaicają rynek, ułatwiając dostęp hodowców do korzystania z usług ubojowych. Zamknięcie ubojni, małych zakładów przetwórczych stało się w wielu gminach i powiatach istotnym problemem dla osób zatrudnionych a także dla wielu rolników. Rolnicy producenci trzody i bydła mają nie tylko utrudniony dostęp do ubojni w rozumieniu miejsca sprzedaży żywca, ale też mają coraz bardziej ograniczone możliwości spełnienia  wymogów weterynaryjnych uboju zwierząt na własne potrzeby poza gospodarstwem. Tym sposobem zwiększa się możliwość surowego karania rolników przez służby weterynaryjne w trybie kontroli uboju gospodarskiego a brak lokalnych rynków zbytu na żywiec wystawia naszych rolników na działania pośredników skupowych w celu zaniżania cen skupu. Z przeprowadzonych konsultacji z wojewódzkimi izbami rolniczymi wynika, iż zapotrzebowanie na małe ubojnie jest duże szczególnie w regionach o rozdrobnionym rolnictwie, w których do tradycji należy tzw. „gospodarczy" ubój zwierząt.

Alternatywą dla uboju gospodarskiego powinna być sieć małych gminnych ubojni tym bardziej, że w 2013 roku wejdzie w życie rozporządzenie Rady Europejskiej, które mówi, że tylko w warunkach rzeźni będzie można dokonywać uboju.

Porozumienie wnosi też o wprowadzenie realnych, a nie deklarowanych już wielokrotnie, ułatwień dla sprzedaży bezpośredniej produktów i przetworów rolnych. Obecne przepisy krajowe w tym względzie uznajemy za zbyt restrykcyjne – zwłaszcza w porównaniu z rozwiązaniami w innych krajach UE, co zmusza rolników rozpaczliwie poszukujących zwiększenia swoich dochodów, do „zejścia do podziemia” z taka działalnością. W szczególności wnosimy o wprowadzenie ułatwień dla wstępnego przetwórstwa i sprzedaży bezpośredniej owoców, warzyw, jaj oraz mleka i mięsa oraz ich przetworów.

 

Prezes IRO   Prezes LIR   Prezes MIR  Prezes PIR    Prezes ŚlIR  Prezes ŚwIR

 

H. Czaja     R. Jakubiec     R. Czaicki    S. Bartman    R. Włodarz    R. Ciźla

Ustroń, 18-11-2011

Uchwała nr 5/K/2011

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2011 o stanowisku w sprawie zmiany zasad wyceny nieruchomości zajmowanych pod drogi.

 

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, w nawiązaniu do stanowiska Porozumienia nr 8/K/2009 z dnia 23-10-2009, przyjmuje się następujące stanowisko, skierowane do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi:

W związku ze zmianą zasad wyceny nieruchomości zajmowanych na potrzeby budowy dróg, obecnie przyjmowane są wartości odpowiadające dotychczasowemu sposobowi ich wykorzystania, a nie jak do tej pory – ustalane na podstawie cen transakcyjnych, jakie funkcjonowały w obrocie nieruchomościami drogowymi. Przy określaniu wartości rynkowej gruntów przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne stosowało się podejście porównawcze, przyjmując ceny transakcyjne uzyskiwane przy sprzedaży gruntów odpowiednio przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne (§ 36 ust. 1 rozporządzenia o wycenie). Natomiast w przypadku braku takich cen, wartość gruntów określana była na podstawie iloczynu wartości 1 m2 gruntów i ich powierzchni. W przypadkach niskiej wartości wywłaszczanych nieruchomości wycena ta była powiększana o 50%. 26 sierpnia 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z 14 lipca 2011 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (dalej: rozporządzenie zmieniające). Zmiany uzasadniono m.in. koniecznością dostosowania przepisów rozporządzenia do znowelizowanej ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (dalej: specustawa drogowa).

W rozporządzeniu zmieniającym zrezygnowano z określania wartości nieruchomości wyłącznie na podstawie danych z rynku nieruchomości „drogowych”. Wartość nieruchomości jest obecnie określana na podstawie cen transakcyjnych, pochodzących z rynków nieruchomości właściwych dla wycenianej nieruchomości (np. mieszkaniowych, rolnych, przemysłowych). Odstąpiono również od zasady automatycznego powiększania odszkodowania o 50%.

Obowiązujące od pół roku rozporządzenie dotyczące wycen sprawiło, iż rolnicy, którzy teraz oddają swoją ziemię pod inwestycje drogowe czy kolejowe dostają od skarbu państwa mniejsze odszkodowania, niż ich sąsiedzi, którzy zostali wywłaszczeni 2-3 lata temu. Budzi to zrozumiały sprzeciw poszkodowanych rolników i narusza zasady sprawiedliwości społecznej, naruszanej w imię ochrony interesów budżetowych, głównie samorządów wszystkich szczebli.

Porozumienie wnosi o przywrócenie poprzednich zasad wyceny nieruchomości zajmowanych pod drogi.

Prezes IRO       Prezes LIR           Prezes MIR     Prezes PIR    Prezes ŚlIR       Prezes ŚwIR

 

H. Czaja            R. Jakubiec           R. Czaicki    S. Bartman     R. Włodarz            R. Ciźla

 

Ustroń, 18-11-2011

 

Uchwała nr 6/K/2011

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2011 w sprawie wystąpienia do MRiRW o podjęcie rozmów z Ministrem Środowiska o pilne rozwiązanie problemu nadmiernej populacji gatunków dzikich zwierząt, zagrażających żywotnym interesom rolnictwa i leśnictwa.

W naszym kraju w ostatnich latach obserwuje się stały, znaczący wzrost populacji dzikich zwierząt , które coraz śmielej wkraczają na grunty uprawne i niszczą uprawy i zasiewy. Duże szkody w uprawach rolnych wyrządzane są przede wszystkim przez zwiększające się populacje jeleniowatych, dzików, łosi, bobrów czy ptaków krukowatych. W hodowlach stawowych zagrożeniem żywotności hodowli ryb są kormorany, czaple, wydry, norki. Zwiększona populacja powoduje wypieranie z dotychczasowych siedlisk osobników danego gatunku na tereny coraz bliższe człowiekowi. Jest to podstawą powstawania dużych strat wśród producentów rolnych posiadających najczęściej pola uprawne w bezpośredniej styczności z lasem.

Coraz więcej gospodarstw rolnych uznaje szkody wyrządzane przez dzikie zwierzęta jako ważny czynnik ograniczający swobodę podejmowania decyzji i wpływający na wielkość i opłacalność produkcji. W niektórych przypadkach szkód, zwłaszcza w gospodarstwach z dużą ilością użytków zielonych, można mówić nawet o zagrożeniu bytu ekonomicznego gospodarstwa. Według art. 5 Konstytucji Rzeczpospolita Polska strzeże dziedzictwa narodowego i zapewnia ochronę środowiska, kierując się zasadą zrównoważonego rozwoju. Nie ulega wątpliwości, że do dziedzictwa narodowego należy otoczenie przyrodnicze wraz z fauną i florą. W tym rozumieniu Konstytucja zrównuje dzikie zwierzęta z takimi dobrami w sensie ochrony prawnej jak: niepodległość, suwerenność i nietykalność

terytorialna. Te argumenty są wykorzystywane przez środowiska zainteresowane pasywnym podejściem do kwestii regulacji populacji dzikich zwierząt a negatywne tego skutki dotykają rolników i leśników. Obecnie sytuacja w niektórych rejonach województw południowych w zakresie nadmiernej populacji dzikich zwierząt, w tym także zwierząt łownych, jest krytyczna. Prawo Łowieckie i Ustawa o ochronie przyrody dają teoretycznie możliwości podejmowania przez marszałków i starostów decyzji o redukcji populacji, jednak takich decyzji nikt nie chce podejmować, najczęściej z braku wiarygodnych i udokumentowanych przesłanek. Biorąc pod uwagę pilność problemu, wskazanym byłby przegląd rozporządzeń wykonawczych do ww. ustaw i dokonanie zmian umożliwiających realny wpływ na liczebność populacji dzikich zwierząt zagrażających rolnictwu i leśnictwu.

 

Prezes IRO                Prezes LIR           Prezes MIR   Prezes PIR           Prezes ŚlIR              Prezes ŚwIR

 

H. Czaja              R. Jakubiec          R. Czaicki         S. Bartman               R. Włodarz         R. Ciźla

 

Ustroń, 18-11-2011

 

Uchwała nr 7/K/2011

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2011 w sprawie wystąpienia do MRiRW o podjęcia działań zapewniających rolnikom ochronę przed upadającymi i nierzetelnymi firmami skupowymi.

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko:

Od kilku lat nasilają się niezgodne z zasadami rynkowymi praktyki prywatnych podmiotów skupowych, działających głównie na rynku zbóż i rzepaku, powodujące ogromne straty finansowe i problemy płatnicze w gospodarstwach rolnych. Obecnie najczęstszą forma takich działań jest nierzetelność w dochowaniu terminów płatności za dostarczone produkty rolne oraz ogłaszanie upadłości firmy skupowej. Przykładem takich działań jest sytuacja rolników-dostawców zakładów tłuszczowych w Bodaczowie. W aktualnym stanie prawnym rolnik pozostaje słabszą stroną w relacjach handlowych i ma tylko teoretyczne możliwości dochodzenia roszczeń w trybie cywilnym. Porozumienie domaga się wprowadzenia dodatkowej i skutecznej ochrony prawnej rolników w relacjach rynkowych.   Jednym z takich działań byłoby przyjęcie ustawy o utworzeniu  funduszu gwarancyjnego. Środki na ten fundusz należałoby pobierać od firm prowadzących skup płodów rolnych.

Prezes IRO                Prezes LIR           Prezes MIR   Prezes PIR           Prezes ŚlIR              Prezes ŚwIR

 

H. Czaja                       R. Jakubiec           R. Czaicki S. Bartman     R. Włodarz                             R. Ciźla

 

Ustroń, 18-11-2011

 

Uchwała nr 8/K/2011

Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej

z dnia 18-11-2011 w sprawie wystąpienia do Krajowej Rady Izb Rolniczych o ponowienie wystąpienia do MRIRW w sprawie wyłączenia od 1 stycznia 2008 roku możliwości łączenia okresu ubezpieczenia w KRUS z okresem ubezpieczenia w ZUS.

Na podstawie §2 aktu Porozumienia Izb Rolniczych Polski Południowo-Wschodniej, przyjmuje się następujące stanowisko:

W 2007 roku sejm uchwalił Ustawę o zmianie ustawy o ubezpieczeniach społecznych, która zmieniła na niekorzyść zasady osób ubezpieczonych w KRUS, którzy nie mają pełnego okresu składkowego w KRUS (100 kwartałów) jednak mają wystarczające okresy ubezpieczenia w ZUS. Przed tą zmianą takie osoby mogły przejść na emeryturę rolniczą, ponieważ okres ubezpieczenia w ZUS był zaliczany do okresu składkowego dla celów ustalenia prawa do emerytury w KRUS. Wprowadzona zmiana spowodowała, że duża grupa osób ubezpieczonych w KRUS, osiągając podstawowy wiek emerytalny, nie ma prawa ani do emerytury ZUS ani do emerytury w KRUS a w najlepszym razie, może już po osiągnięciu wieku emerytalnego, opłacać składki w KRUS aż do uzyskania pełnego okresu składkowego. Znaczna część takich osób, ze względu na podeszły wiek lub inne okoliczności życiowe, w ogóle nie ma możliwości uzupełnienia okresu składkowego i praktycznie pozostaje do końca życia bez prawa do emerytury. Porozumienie uznaje, że wprowadzone ww. ustawą zasady naruszają zasady współżycia społecznego i powinny być zniesione, przynajmniej w okresie kilkuletniego okresu przejściowego, a osoby pozbawione od 2008 roku prawa do emerytury KRUS, mając łączny okres ubezpieczenia w ZUS i w KRUS co najmniej 25 lat, powinny mieć przywrócone prawo do emerytury KRUS wg poprzednich zasad.

 

Prezes IRO        Prezes LIR            Prezes MIR      Prezes PIR   Prezes ŚlIR          Prezes ŚwIR

 

H. Czaja            R. Jakubiec           R. Czaicki      S. Bartman     R. Włodarz               R. Ciźla

 


Copyright © 2017 Podkarpacka Izba Rolnicza. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Joomla! jest wolnym oprogramowaniem dostępnym na licencji GNU GPL.
Free joomla templates